Ben bir sigara izmaritiyim… İçi sünger dolu ve etrafı kağıtla çevrilmiş sarı bir izmaritim. Çarşaf içine doldurulmuş bir tutam tütüne tutunmuş dumanlanmayı beklerim. 19 arkadaşımla beraber bir kutuya hapsolmuş sahibini bekleyen diğer kutular gibi rafta bekliyorum.

Alınırım biri tarafından cebine veya çantasına atılmak üzere… Birçok yeri gezerim kısacık ömrümle. Sonunda vaktim gelir ve evimi terk ederim. Daha sonra alevler görünür bir uçtan ve ısınır içim. Süngerim ısınır ve içinden yoğun yoğun duman geçer. Zifti, katranı yapışır üstüme. Beklerim bu eziyet ne zaman bitecek diye.

Duman geçer de geçer beni öldürerek… Kimse anlamaz beni, araç olarak kullanılırım. Tütün ve sahip arasında iğrenç bir araç. Kimse beni almak istemez. İşi bitince atmak ister. Atar da… Bir saniye bile durdurmaz beni hayatta. Fırlatır bir köşeye ya da atar yere üstüme basar, canımı yakar. Yapma derim, atma beni. Duy beni basma üstüme. Yakma! Canımı da canını da…

Duymaz sesimi kimseler, bir kişi değil bin kişi basar üstüme. Kimse bakmaz bu taraflara. Dururum atıldığım köşede bir başıma. Ezenler, tükürenler, sövenler hep beni bulur. Oysa ki almasaydın beni yakmasaydın canımı ne vardı?.. Bir nefes için değdi mi yani, bu muydu bana verdiğin değer? İşin bitene kadar arkadaşınım sonrası ne senin umurunda ne de diğer on dokuzun… Onların da kaderi aynı, kim bilir nerede yatıyorlar? Kimler üzerine basıp geçiyor umarsızca…

Ben bir sigara izmaritiyim. Hiç arkadaşınız olamadım. Hep attınız beni bastınız üstüme. Görmediniz bendeki canı, sevgiyi, şefkati… Şimdi cehennemimdeyim, çürümeyi bekliyorum. Doğa bile beni anlamıyor. Yok etmek için dişini tırnağına takıyor. Canım acıyor anlamıyorsunuz.

Artık bir şey istemiyorum. Ölmek bana göre değil. Yaşamalıydım. Beni yaktınız kendinizle, canınızla beraber.

Ben bir sigara izmaritiyim sevmediğiniz.

Ben bir sigara izmaritiyim anlık arkadaşınız.

Ben bir sigara izmaritiyim ve sizden nefret ediyorum.

  PAGAJAKH