Yıllar önce İtalya’da bulunmuş ve amacı kesin olarak belli olmayan, para-jeton benzeri materyaller bulunduğu günden beri merak konusu. Roma döneminden kalan seks paraları ile ilgili ilginç bilgi ve görselleri sizler için derledik.

En eski meslek: Fahişelik

Çoğu insanın bilgisinin aksine, fuhuş Antik Roma’da çok daha kabul edilen bir “kariyer seçimiydi.” Şu anki fuhuşa olan önyargı, çoğu kişinin dünyanın en eski mesleği olarak kabul ettiği şeyin ününe leke sürüyor.

Günümüzde fuhuş mesleğine karşıgüçlü ve olumsuz bir önyargı var. Genelde hem fahişeye hem de hizmetine başvurana günahkâr, tiksindirici ve ayıp gözüyle bakılır. Antik Roma’da, herkesin bu konudaki görüşleri kendineydi ve bu çok daha kabul gören bir aktiviteydi. Hatta Herkulaneum ve Pompeii gibi tatilşehirlerinde genelevler çok daha işlek yerlerdi. (Ki bu da arkeologların işine geldi, çünkü bu tip yerlerde resmen zaman durmuş gibiydi.) Bu tip yerler zamanla müşterilerini Orta Çağ’da adı spintriae olan kendi para birimlerini kullanmaya teşvik etti. Roma kültüründe fuhuşun yaygın olması bu paranın tedavüldeki yoğunluğundan ve güney İtalya’daki önceden bahsettiğimiz bu tatil şehirlerinde imgelem fazlalığından çıkarılabiliyor.

Farklı Bir Para Basma Yöntemi

Bu Roma’daki genelev bozuk paraları günlük olarak parayla içli dışlı olan kimselere oldukça olağan bir olguydu. Bozuk paranın önünde ve arkasında genelde sevişen kişiler gösteren çeşitli cinsel resimler vardı. Bazı resimler ise sadece bir penis gösteriyordu, kullanan adamların “erkekliğini” gösteren kanatlar bile takılıyordu. (Bu arada ise erkek fahişeler ya da kadın müşteriler yaygın olmaktan çok uzaktaydılar. Edebiyatın da gösterdiği gibi zengin erkeklerin meretrix (yasal fahişe) tutması çok daha yaygındı.)

 

Ayrıca önemli bir yer de bu tasvir edilen cinsel hareketler genelde bir kadın ve bir erkek arasında geçiyor. Yani aynı cinsiyetten insanların gösterildiği çok görülmüyor. Bu da Antik Yunan’da oldukça yaygın olan homoseksüelliğin “kabul edilebilirliğinin” Roma zamanında oldukça azaldığını gösteriyor.

Kaynak: Adil Ersamuk / Antik Çağda Kadın (1995, İstanbul)